บทที่ 69

เซี่ยหลิงหลิง รีบปิดหน้าต่าง

เธอบอกกับตัวเองว่าไม่ต้องไปเดินเส้นทางเก่า ห้ามใจอ่อน เฉิงรุ่ย ไม่ใช่เด็กแล้ว แค่หิมะตกเดี๋ยวก็กลับไปเอง ไม่จำเป็นที่จะให้เธอเป็นห่วง

เซี่ยหลิงหลิง ทำเป็นมองไม่เห็นและเปลี่ยนเสื้อผ้าทำกับข้าว

หิมะยิ่งตกยิ่งแรง

นี่อาจจะเป็นหิมะที่แรงที่

บทที่ 70

ในตอนนี้ เซี่ยหลิงหลิง ก็ได้ยินเสียงที่ขวดน้ำหล่นลงพื้น

เธอยังไม่ทันหันหลังกลับก็มีคนมากอดที่ตัวของเธอ เขากอดเธอจากด้านหลัง เหมือนกลัวว่า เซี่ยหลิงหลิง จะหนีไป ไม่กล้าที่จะปล่อยมือ ส่วนเซี่ยหลิงหลิงก็ตกใจไปหมด เธอพุ่งชนกับอ้อมกอดของ เฉิงรุ่ย ขยับตัวไม่ได้เธองงไปหมดเลย

การกระท

บทที่ 71

เซี่ยหลิงหลิงเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นคิดยังไง

เธอทำไม่ได้ที่จะทิ้ง เฉิงรุ่ย ที่เป็นไข้อยู่ที่นี่แล้วจากไป แต่ก็ไม่มีวิธีที่จะยอมรับการสารภาพรักของเขา ในใจของเธอนั้นเหมือนมีคนสองคนกำลังทะเลาะกันอยู่ ทำให้ เซี่ยหลิงหลิง รู้สึกหงุดหงิดมาก

ตั้งแต่เด็กพ่อกับแม่ก็หย่าร้างกัน หลังจา