บทที่6

เซี่ยหลิงหลิงก้มหน้าห้มตาพาเฉิงรุ่ยมาโรงพยาบาล

ความรู้สึกละอายบวกกับความอัปยศอดสูเธอเหมือนลูกโป่งที่เต่งๆอยู่แล้วอยู่ๆก็ถูกแทงแล้วก็แฟบลงมาทันที

สามีภรรยาที่หน้าตาไม่ธรรมดาคู่นี้เดินไปทางไหนก็ดูโดดเด่นในเวลาเดียวกันนั้นไม่รู้ว่าจะมองเซียหลิงหลิงดีหรือควรมองเฉิงรุ่ยดีพวกเขาทั้ง

บทที่7

วันถัดมา

เซี่ยหลิงหลิงบิดขี้เกียจเป็นเวลาเนิ่นนานที่เธอไม่ยอมลุกตื่นจากเตียงนอน

ช่วงนี้เธอใช้ชีวิตแบบหนูตกถังข้าวสารจนชินเกือบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าชีวิตก่อนทะลุมิติมาในโลกของหนังสือนั้นเธอยังคงเป็นพนักงานออฟฟิศที่เข้าเก้าเลิกห้าอยู่เลยไม่ว่าจะทำงานล่วงเวลาแค่ไหนก็ไม่เคยได้ค่าโ

บทที่8

เซี่ยหลิงหลิงไม่อยากจะสนใจเฉิงรุ่ย

เกี่ยวกับพฤติกรรมโง่ๆไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวและรนหาที่ตายใบหน้าของเซี่ยหลิงหลิงนั้นเต็มไปด้วยความแค้นจนลืมเรื่องเล่นเกมจนสนิทกลับไปถึงก็ล้มตัวลงนอนเลย

วันต่อมาเมื่อเซี่ยหลิงหลิงล็อกอินเข้าสู่เกมเธอก็ต้องทึ่งกับชุดข้อมูลที่ถูกอัพเดตใหม่หมดเลยแล