บทที่ 51

เซี่ยหลิงหลิงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังโกรธเฉิงรุ่ยอยู่ แต่ว่าตอนนี้พวกเขายังแนบชิดกันอยู่ เซี่ยหลิงหลิงทำหน้าเย็นชาไม่ลงคอ

เธอกระแอมเล็กน้อย ก่อนจะแย่งมือถือกลับมา ถามเขาไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย : “กลางคืนอยากกินอะไร?”

เฉิงรุ่ยสายตาแพรวพราว : “ปลาเปรี้ยวหวาน......”

“อ๋อ บะหมี

บทที่ 52

เซี่ยหลิงหลิงตะลึง —— ไปเซวียนเซวียนกำลังคิดว่าเธอกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง?

หากพูดว่ากลับมาเกิดใหม่ ก็อาจจะไม่ผิด เพียงแต่ว่า เธอกลับมาเกิดใหม่ในร่างของคนอีกคน แถมยังรู้พล็อตเรื่องที่ไป๋เซวียนเซวียนไปรู้อีกด้วย

เซี่ยหลิงหลิงส่ายหน้า : “ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไร หากเป็น

บทที่ 53

ไหล่ขวาของเฉิงรุ่ยถูกเศษขวดหมึกดำที่หล่นลงพื้นบาดจนเป็นแผลขีดข่วน เพราะความวิตกกังวลทำให้เซี่ยหลิงหลิงไม่ได้สังเกตเห็นขวดหมึกที่หล่นอยู่บนพื้น โชคดีที่มีเสื้อผ้าบังเอาไว้ ก็เลยทำให้ได้รับบาดแผลจากเศษขวดหมึกน้อยลง

เซี่ยหลิงหลิงเห็นแบบนั้นแล้วก็อดกังวลไม่ได้

เฉิงรุ่ยถูกส่งตัวไ