ตอน 32
เมียที่เคยรัก
บทที่ 32
เฉิงรุ่ยก้มหน้า กดตาต่ำ จนมองไม่เห็นสายตาของเขา
เสียงของเขาเบามาก ใน บทที่รั้งเซี่ยหลิงหลิงไว้ ก็จับไว้ได้แค่ชายเสื้อ เหมือนกับปลาใกล้ตายที่ดิ้นรนหาแหล่งน้ำ แต่กลับพบว่าแหล่งน้ำนั้นไม่มีน้ำเหลือแล้ว
คำพูดที่เขาพูดออกมา ทำให้เซี่ยหลิงหลิงงงไปสักพัก ในตอนนั้นเธอไม่รู้ว่าต้องพู
ตอน 33
บทที่ 33
ไป๋เซวียนเซวียนยังคงไม่ยอมแพ้
เธอมองกู้โหยวด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลอ “พี่กู้ พวกคำนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจพูดออกมา พี่ไม่ต้องใส่ใจนะ ที่เรารู้จักกันมานานหลายปี ฉันอยู่ในฐานะอะไร พี่ยังไม่แน่ชัดอีกเหรอ”
กู้โหยวขมวดคิ้วแน่น “คนเราก็เปลี่ยนง่ายแบบนี้เหละ”
ใบหน้าเล็กๆของไป๋เซวีย
ตอน 34
บทที่ 34
แผ่นหลังของเฉิงรุ่ยปวดไปหมด แข็งจนเหมือนกับท่อนไม้ “...”
เซี่ยหลิงหลิงยังคงไม่รู้สึกตัว เธอเลื้อยไปพิงที่ร่างของเฉิงรุ่ยอย่างอ่อนปวกเปียกเหมือนกันเถาองุ่น ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย เธอมุดเข้าไปคลอเคลียอยู่ในอ้อมอกของเฉิงรุ่ย
ใบหน้าเล็กๆที่เหมือนไข่แดง ราวกับใบหน้าขาวนวล