บทที่ 187(ตอนพิเศษ)

……ทันใดนั้น

ในห้องรับแขกมืดตึ๊ดตื๋อ เฉิงรุ่ยจับประตูห้องของเซี่ยหลิงหลิงอย่างช้าๆและเปิดอย่างเงียบๆ.ผ้าม่านที่ทั้งหนักทั้งหนาทำให้แสงไม่สามารถผ่านเข้ามาได้ ลำพังประตูก็มืดเงียบงันเปิดได้ช้า ราวกับว่าลมหายใจของปีศาจกำลังพัด ทำให้คนรู้สึกขนลุกโดยไม่รู้ตัว

บทที่ 188(ตอนพิเศษ)

วันต่อมา

พ่อลูกทั้งสองคนบนศีรษะเหมือนมีเมฆดำ สีหน้าไร้อารมณ์ คนหนึ่งนั่งขับรถอยู่ คนหนึ่งนั่งอยู่แถวหลัง การแสดงออกของใบหน้าที่เคร่งขรึมและใบหน้าที่หดหู่ของผู้ชายทั้งสองนั้นแสดงพร้อมกันอย่างผิดปกติ

เฉิงลื่อตัวไม่มีอารมณ์ทำแก้มยุ้ยต่อหน้าเฉิงรุ่ย.บนใบหน้

บทที่ 189(ตอนพิเศษ)

ถึงเวลานี้ เด็กชายตัวเล็กที่อยู่ด้านหลังก็ร้องไห้ออกมา ชี้ไปที่เฉิงลื่อตัว : “ฉันก็ต้องการอันนี้!”

“ขอโทษค่ะ เหลือแค่ชิ้นสุดท้าย อยากินต้องมาพรุ่งนี้นะคะ”

เด็กชายตัวเล็กกว่าเฉิงลื่อตัวเล็กน้อย ไม่ฟัง นั่งลงบนพื้นร้องไห้ ทำให้พ่อแม่ไม่รู้จะทำอย่