บทที่ 181(ตอนพิเศษ)

เซี่ยหลิงหลิงพูดอย่างสิ้นหวังว่า: “ฉันผิดเอง เริ่มแรกฉันก็ไม่ควรลงทะเบียนในห้องเรียนที่มีคนเยอะแบบนี้ ก็คงไม่ต้องมาจมดิ่งอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบนี้ ก็คงไม่ต้องมาเปิดเผยฐานะทางสังคม และก็คงไม่ต้องมาทำให้คนอยากค้นเกี่ยวกับเรื่องการตั้งครรภ์ของฉัน.”

เฉ

บทที่182(ตอนพิเศษ)

เฉงรุ่ยขานรับมาคำนึง.

เซี่ยหลิงหลิง: “คุณคิดชื่อที่ดีไว้แล้วหรือยัง?”

เฉิงรุ่ยขยี้ตาอย่างง่วงนอน เสียงหายใจจากจมูกอย่างแรง: หืม?ชื่ออะไร?”

“……เด็กเหลือเวลาอีกสองเดือนก็จะคลอดแล้ว!คุณรอบคอบหน่อยเถอะ!” เซี่ยหลิงหลิงทำท่ากัดแขนเขาเล็กน้อย “โชคดีที่ฉันเตรีย

บทที่ 183(ตอนพิเศษ)

ถูหนานพูดอย่างระมัดระวัง : “งั้น……เถ้าแก่ อย่าเครียดเกินไป ต้องไม่มีปัญหาแน่นอน”

จากที่รู้จักเฉิงรุ่ยมา ครั้งแรกถูหนานให้กำลังใจเขาอย่างนี้ อย่าพูดว่าเฉิงรุ่ย ตัวเขาเองรู้สึกแปลกๆไม่รื่นหู.อารมณ์ตึงเครียดอย่างนี้ สามารถสัมพันธ์กับเฉิงรุ่ยได้ไหม?ล้อเล่น?