บทที่ 17

บทที่17

ไป๋เซวียนเซวียนรู้สึกเสียใจ

เธอไม่ควรเจ้าคิดเจ้าแค้นอะไรมากกับการกระทำของกู้โหยวในเกมและไม่ควรมารู้จักกับภรรยาในอดีตของกู้โหยวจากการเล่นเกมจนกลายเป็นเรื่องเป็นราวเป็นเหตุให้idของกู้โหยวในวันนี้ถูกใช้มาพูดเป็นเรื่องพูดคุยตลกขบขันในเกม《หรูเมิ่งลิ่ง》ทุกคนต่างพากันเยาะเย้ยว่า

บทที่ 18

บทที่18

เซี่ยหลิงหลิงกล่าวไว้ว่าทานอาหารมื้อใหญ่ไม่ควรเสียดายเงินตอนแรกเธอกะว่าจะสั่งแค่เพียงไม่กี่อย่างแต่เธอเห็นว่าอันนั้นก็อร่อยอันนี้ก็อร่อยสุดท้ายก็สั่งอาหารไปเยอะแยะมากมายอย่างไม่รู้ตัว

พนักงานเสิร์ฟเดินถือไวน์แดงมาหนึ่งขวดก่อนจะเทให้เซี่ยหลิงหลิง

สภาพแวดล้อมภายในร้าน

บทที่ 19

บทที่19

เซี่ยหลิงหลิงไม่ร็ว่าเจ้าของร่างคนเดิมเคยเจอพวกเขามาก่อนหรือเปล่าจึงไม่รู้จะพูดยังไงดีทำได้เพียงแค่ยืนรอให้พวกเขาทักทายเท่านั้น

เฉิงรุ่ยพูดขึ้นมานิ่งๆว่า:“ภรรยาฉันเอง”

ต่อหน้ากูโหยวถูหนานและเจียวฝันต้องปิดปากเงียบไว้ไม่ถามอะไรออกไปทั้งคู่ตะลึงไปเลยพวกเขาไม่คิดมาก่อน