บทที่18

เซี่ยหลิงหลิงกล่าวไว้ว่าทานอาหารมื้อใหญ่ไม่ควรเสียดายเงินตอนแรกเธอกะว่าจะสั่งแค่เพียงไม่กี่อย่างแต่เธอเห็นว่าอันนั้นก็อร่อยอันนี้ก็อร่อยสุดท้ายก็สั่งอาหารไปเยอะแยะมากมายอย่างไม่รู้ตัว

พนักงานเสิร์ฟเดินถือไวน์แดงมาหนึ่งขวดก่อนจะเทให้เซี่ยหลิงหลิง

สภาพแวดล้อมภายในร้านดูดีมากๆเส

บทที่19

เซี่ยหลิงหลิงไม่ร็ว่าเจ้าของร่างคนเดิมเคยเจอพวกเขามาก่อนหรือเปล่าจึงไม่รู้จะพูดยังไงดีทำได้เพียงแค่ยืนรอให้พวกเขาทักทายเท่านั้น

เฉิงรุ่ยพูดขึ้นมานิ่งๆว่า:“ภรรยาฉันเอง”

ต่อหน้ากูโหยวถูหนานและเจียวฝันต้องปิดปากเงียบไว้ไม่ถามอะไรออกไปทั้งคู่ตะลึงไปเลยพวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าพี่ส

บทที่20

เกี่ยวกับกู้โหยวพวกถูหนานเข้าใจดีเจ้านายของพวกเขาไม่เคยเอาอารมณ์ส่วนตัวมาใช้ในการทำงาน

......เพราะปกติเขาก็ไม่ได้มีอารมณ์ส่วนตัวอะไรอยู่แล้ว

คำพูดที่เฉิงรุ่ยได้พูดทิ้งไว้เป็นคำพูดง่ายๆ:ให้กู้โหยวไปลงแข่งขันเอาความสามารถที่มีมาคุยกัน

ที่พวกเขาต้องการคือผู้เล่นที่มีคุณภาพ