บทที่ 162

การรอเวลาในการอัพตอนใหม่ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะยาวนาน เซี่ยหลิงหลิงกดรีเฟรชหน้าจอตั้งแต่แรกเริ่มไม่หยุด เธอกดทุกๆสองสามนาทีครั้ง ง่วงจวนจะตายอยู่แล้ว นั่งสัปหงกเป็นไก่จิกข้าว

จู่ๆในหัวของเธอก็มีเฉิงรุ่ยภาพลอยขึ้นมา ผ่านมานานขนาดนี้ก็ไม่รู้ว่าทุกคนในอีกโลกจะเป็นอย่างไรบ้าง เซี่ยหล

บทที่ 163

เดี๋ยวนะ

ฤดูหนาว?

เซี่ยหลิงหลิงพึ่งจะตระหนักเรื่องสำคัญที่สุดได้——มันกำลังจะเข้าฤดูร้อนไม่ใช่เหรอ?ทำไมตอนนี้ถึงเป็นฤดูหนาวไป?

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า ลองเปิดเครื่องใหม่หลายหนแต่เพราะแบตโทรศัพท์หมดเกลี้ยงทำให้เปิดยังไงก็เปิดไม่ติด เซี่ยหลิงหลิงออกแรงตีโทรศัพท์ด้

บทที่ 164

ณ บริษัทเจียเฉิง

แผนกต้อนรับเช็กยืนยันหลายครั้งด้วยความลังเลและต่อสายไปยังเวินซี

เลขาของถูหนาน

เวินซีรับโทรศัพท์ด้วยใบหน้าเคลือบแคลงความสงสัย แต่หลังจากได้เสียงอีกฝ่ายเธอเบิกตาโพลงขึ้นทันที เธอผลักตัวออกจากเก้าอี้แล้วลุกยืนขึ้นที่เดิมอย่างไม่แน่ใจ ผู้ช่วยที่อยู่ข้างเธอ