บทที่ 142

ผ่านไปครู่ใหญ่ ก็มีเสียงกรีดร้องที่อยู่ไม่ไกลดังขึ้นซึ่งคาดว่าจะเป็นเสียงกรีดร้องของถูหนานที่พึ่งจะรู้ตัว เซี่ยหลิงหลิงจูงมือเลขาไปตามเสียง พาเธอมายังอีกห้องหนึ่ง

เธอเปิดประตูออกมา ฝีเท้าของทั้งสองหยุดลง จ้องมองชายสองคนในที่มืดอย่างเงียบๆ ข้างกายพวกเขาทั้งสองมีปีศาจที่น่ากลัวอยู่ก

บทที่ 143

เฉิงรุ่ยพยายามทานอาหารสุขภาพติดกันมาหลายวัน เซี่ยหลิงหลิงจึงตัดสินใจทำอาหารมื้อใหญ่เพื่อเป็นรางวัลให้กับเขา

ช่วงฤดูกาลนี้เป็นช่วงที่เหมาะกับการทานอาหารทะเลพอดี เธอจึงไปสั่งอาหารทะเลมากมายที่ตลาดอาหารทะเล ทั้งกุ้งอบน้ำมัน ผัดหอยลาย ปูสดๆ ที่เอาไปนึ่งในหม้อนึ่งก็ทานได้เลย เพื่อเลี่ย

บทที่ 144

ในขณะเดียวกัน เซี่ยหลิงหลิงนอนบนเตียงของตัวเองอยู่

นอนคนเดียวบนเตียงกว้างนี่สบายจริงๆ ถึงแม้ว่าไม่มีเฉิงรุ่ยก็เหมือนขาดอะไรบางอย่าง แต่ในไม่ช้าเธอก็หลับลงรวดเร็วอย่างสบายอารมณ์

ในความฝันเซี่ยหลิงหลิงฝันถึงเฉิงรุ่ยขดตัวอยู่มุมห้องเรียกเธอด้วยความเวทนา เดิมทีเธอก็ไม่ได้มีอะไรต