บทที่ 125

เมื่อเซี่ยหลิงหลิงมองไปที่เฉิงรุ่ย สายตาของเธอก็เห็นเหมือนเงาแวบๆ เป็นเงาดำที่เหมือนฆาตกรในฝันร้ายที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขามากเสียเหลือเกิน

"!!!"

เซี่ยหลิงหลิงยังไม่หลุดออกจากภวังค์ของฝันร้ายราวกับถูกฉากที่เคยเห็นนั่นหลอกหลอน จิตสำนึกเธอสั่งให้หิ้วถุงช็อปปิ้งในมือเหมือนกระสุนใหญ

บทที่ 126

ถ้ามาลองนับๆดูแล้วทั้งชีวิตนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาร่วมงานแต่งงาน

แรงแรมที่จัดงานแต่งงานเต็มไปด้วยรถหรู เพราะฐานะของไป๋หลงกับเว่นเถียนต่างก็ดีทั้งคู่ นับว่าทั้งคู่ต่างต้องใจกัน พ่อแม่ของทั้ง 2 ฝั่งต่างก็สนับสนุนการแต่งงานครั้งนี้

ไป๋หลงได้แจ้งล่วงหน้าว่าจะมีคนมารอเซี่ยหลิ

บทที่ 127

พิธีแต่งงานยังคงดำเนินต่อไป

เจ้าสาวไป๋หลงพยายามซับน้ำตาเรื่อยๆอย่างกลั้นไม่อยู่ทำให้เว่ยเถียนที่ยืนตรงข้ามรู้สึกปวดใจ เว่นเถียนพยายากล่อมไป๋หลงให้หยุดร้องเบาๆ ฉากที่หวานเจี๊ยบฉากนี้ช่างหวานถึงใจของเซี่ยหลิงหลิงเสียจริง

ขณะที่เธอดูจนอิน ก็มีชายหนุ่มแต่งตัวทันสมัยมานั่งข้างเธอ