บทที่11

�หลิงฝันร้าย

ในฝันนั้นเธอถูกนางเอกไป๋เซวียนเซวียนบีบคอแน่นจนเธอหายใจไม่ออกเธอกลั้นจนปวดปอดไปหมดเซี่ยหลิงหลิงหมดกำลังต่อสู้ได้ยินเพียงเสียงที่ไป๋เซวียนเซวียนตะคอกมาที่ข้างหูเธอ:“คืนไป๋เยว่กวางของฉันมา!คืนจูหม่าของฉันมา!คืน!ให้!ฉัน!”

เซี่ยหลิงหลิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาเหงื่อท่วมตัว

บทที่12

เซี่ยหลิงหลิงเริ่มกังวล:“ร้อนขนาดนี้ไปโรงพยาบาลเถอะนะ”

เฉิงรุ่ยหลับตาเสียงทั้งทุ้มทั้งแหบ:“ไม่ไป”

โดยปกติแล้วเฉิงรุ่ยจะเป็นคนชี้ซ้ายไปซ้ายชีขวาไม่มีทางไปซ้ายแน่นอนชี้ตรงไหนก็ตีตรงนั้นแต่วันนี้กลับดื้อเป็นพิเศษเซี่ยหลิงหลิงไม่รู้จะทำยังไงกับเขาแล้วจึ้งพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:“น

บทที่13

บริษัทของคุณพ่อเฉิงล้มละลายลงเซี่ยหลิงหลิงรู้สึกแปลกใจแต่ก็รู้สึกชอบอกชอบใจ

เธอส่งข้อความไปให้เย่ซีถามไปอย่างสบายๆ:“บ้านและเงินสามล้านเตรียมเอาไว้แล้วหรือยัง?รออยู่นะ”

อีกฝั่งหนึ่งของมือถือเย่ซีที่ได้รับข้อความนั้นรู้สึกโมโหจนแทบจะปามือถือทิ้งใบหน้าของเธอแสดงความดุร้ายเธอบิดแ