บทที่ 80 พอได้ยินว่าเป็นเด็กกำพร้าก็ซักถาม

"ลูกห้ามไปนะ ชิวย่าได้ยินว่าคนทำเกี๊ยวมาแล้ว กำลังดีใจอยู่เลย ลูกดูก็รู้ว่าเป็นคนใจดี คงไม่อยากให้คุณยายที่อดมาสองมื้อ อยากกินเกี๊ยวที่ลูกทำต้องผิดหวัง หิวต่อไปใช่ไหม?"

แม่ของกู้จับมือหลี่ซูผิงไม่ปล่อย กลัวว่าพอปล่อยมือ คนคนนี้จะไป

เธอตั้งใจพูดเรื่องที่

บทที่ 81 - ไม่มีปัญญาจ่ายแล้วจะมาทำเป็นเชิดใส่ฉันทำไม

เกี๊ยวร้อนๆ ถูกยกออกจากหม้อ แม่ของหัวหน้ากู้ตักชามแรกไปให้เพื่อนเก่าของเธอก่อน

แม่เฒ่าหวีไม่ต้องให้หลี้อวิ๋นซูป้อน เธอให้วางโต๊ะพับเล็กไว้บนเตียงแล้วนั่งกินบนเตียงเอง

เมื่อเห็นว่าเธอทานอาหารได้ พ่อเฒ่าหลี้และหลี้ป๋อเหยี่ยนก็รู้สึกโล่งใจ ใบหน้

บทที่ 82 - ไม่ได้พกแปรงสีฟันยาสีฟันมา เลยไม่มีทางล้างปากสองรอบก่อนกินข้าวได้

หลี่ซูผิงมองหลี้อวิ๋นซูที่เดินออกมาจากครัวด้วยท่าทางลนลาน แล้วพูดว่า: "คงไม่เหมาะนะคะ ยังไงฉันก็แค่ชาวบ้านธรรมดา ตัวสกปรก จะนั่งกินข้าวพร้อมพวกคุณได้ยังไง แล้วฉันก็ไม่ได้พกแปรงสีฟันยาสีฟันมาด้วย เลยไม่มีทางล้างปากสองรอบก่