บทที่ 72 พวกเธอวางใจได้ เงินที่พวกเธอต้องจ่ายชดเชย ไม่ใช่แค่เท่านี้แน่!

เมื่อทุกคนมาพร้อมหน้า ห้องประชุมก็วุ่นวายเหมือนตลาด มีการด่าทอกันอย่างรุนแรง

ตำรวจที่ยืนเฝ้าในห้องประชุมตะโกนห้ามหลายครั้ง พอเงียบได้สักพัก ก็กลับมาทะเลาะกันอีก

สี่ครอบครัวปะทะกับครอบครัวหลิว ผู้ชายสองคนไม่ค่อยเก่งเรื่องทะเล

บทที่ 73 แกแค่แม่ค้าหาบเร่

"สิบหยวน! เป็นไปไม่ได้! แกแค่ขายเกี๊ยว จะขายได้วันละสิบหยวนได้ยังไง บ้าหรือเปล่า" หยางเหมยเฟิงไม่เชื่อ

ไม่เพียงแต่เธอที่ไม่เชื่อ อีกหลายครอบครัวก็ไม่เชื่อเช่นกัน

"ผู้จัดการโรงงานของพวกเรายังไม่ได้เงินเดือนวันละสิบหยวนเลย แกแค่แม่ค้าหาบเร่ จะเป็นไปได้ยังไงที่จะได้เงินมา

บทที่ 74 เธอเคยคิดไหมว่าจะเปลี่ยนร้านเกี๊ยวหาบเร่เป็นร้านเกี๊ยวถาวร?

หลินหย่งเหนียน: "ทำไมถึงต้องชดเชยเยอะขนาดนั้น?"

หลินเจี้ยนซื่อนับนิ้วคำนวณให้พวกเขาฟัง "แค่ของที่ถูกทำลาย รวมค่ายาและค่าเสียหายทางจิตใจ ก็หกร้อยเก้าสิบห้าแล้ว"

"อีกสามร้อยคืออะไร?" จางเจียวรีบถาม

ตอนนั้นหลินกั๋วต้งก็เดินออกมาจ