บทที่ 57 จับคนร้ายได้แล้ว

"หลิวหมิงเซียง เธอกล้าแจ้งความคนอื่น ก็ออกมาสิ! อย่าหลบอยู่ข้างในไม่ส่งเสียง ฉันรู้ว่าเธออยู่บ้าน"

"ฉันแค่ช่วยป้าหลี่เก็บผักหาเงินไม่กี่สตางค์เอง เห็นแล้วอิจฉาขนาดนี้ ถึงกับไปแจ้งที่สำนักงานเขตว่าป้าหลี่จ้างเอาเปรียบฉัน ทำไมเธอถึงทนเห็นคนอื่นได้ดีไม่ได้นักล่ะ?"

ฉินเย่ยืน

บทที่ 58 ให้เธอเรียกพี่สะใภ้ หูหนวกได้ยินไม่ชัดใช่ไหม?

ฉี่ต้าเจี้ยนหน้าซีดก้มหน้าไม่พูดอะไร ปล่อยให้รองผู้จัดการจางและครอบครัวจางด่าทอตี

เขาไม่รู้เรื่องที่โรงงานจะไล่เขาออกและให้ชดใช้เงิน และจางฝูกุ้ยยังช่วยขอร้องให้เขา

เขารู้แค่ว่าโรงงานจะไล่เขาออก เขาไปขอจางฝูกุ้ยพี่น้องที่ดีคนนี้ช่วยขอร้องโรงง

บทที่ 59 ฉันพนันว่าพวกแกทั้งห้าคนรวมกัน ยังไม่มีเงินติดตัวถึงห้าเหมา

"เจี้ยนซื่อ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?" หลิวฉินเห็นเรียกหลินเสี่ยวอวี้ไม่อยู่ ก็ก้มลงมองสามีถามด้วยความเป็นห่วง

หลินเจี้ยนซื่อต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะหายเจ็บ เขาเลิกชายเสื้อขึ้น ที่ท้องมีรอยช้ำใหญ่

หลิวฉิน: "โอ้ ช้ำไปหมดเลย"

"ชิบหาย"