บทที่ 460

เป็นความผิดฉันทั้งหมด เป็นความผิดฉันทั้งหมด

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง หลังจากจางเจียวป้อนอาหารคนในครอบครัวเสร็จแล้ว ก็ถามแม่ว่าเงินเก็บไว้ที่ไหน? เธอจะกลับบ้านไปเอาเงิน

เมื่อวานพอเธอมาถึงก็เสียเงินไปเกือบสี่ร้อยหยวนแล้ว ในมือเหลือเงินไม่มาก ข้างหน้ายังต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพวกเขา ซึ่งเป

บทที่ 461

กำลังจะได้เป็นพ่อแล้ว

"อ๊วก... อ๊วก..." เทียนเมิ่งหย่าเพิ่งนำอาหารมาวางบนโต๊ะ เธอก็รีบวิ่งไปที่ประตู พยุงตัวกับกรอบประตูแล้วอาเจียนแห้ง

เทียนเทียนนั่งอย่างว่าง่ายบนเก้าอี้ ดวงตาใสแจ๋วมองเธออยู่

หลินเจี้ยนซื่อที่เพิ่งหยิบตะเกียบขึ้นมา รีบวางตะเกียบลง เดินไปที่ด้านหลังของเทียนเมิ่งหย่า แ

บทที่ 462

น้องชายต้องเป็นเด็กดี ต้องฟังคำพูดของพี่ชายนะ

ฉินหรงและหวงชิวเอี้ยนถือของปีใหม่กลับบ้าน หลี่ซูผิงปิดประตูหน้าหลังเรียบร้อย ตรวจตราทั้งข้างในข้างนอกอีกรอบ กู้เจิ้นหยวนก็มาถึง

"พร้อมไปหรือยัง?" กู้เจิ้นหยวนยืนที่หน้าร้านถาม

หลี่ซูผิงพยักหน้าพูด "พร้อมแล้ว"

กู้เจิ้นหยวน: "งั้นเรากลับบ้านก