บทที่ 432

- ทัศนคติที่เปลี่ยนไป

"กั๋วต้ง เลิกส่องกระจกได้แล้ว มากินข้าวกัน" แม่จางถือจานอาหารเข้ามาในห้องรับแขก

เธอวางมันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ดและเต้าหู้ผัดหมูสับลงบนโต๊ะ มองหลินกั๋วต้งพลางบ่นว่า "เธอนี่อยู่บ้านก็ไม่ทำอะไรเลย ฉันทำอาหารก็ไม่มาช่วยในครัวสักหน่อย ผู้ชายไม่ควรขี้เกียจแบบนี้นะ"

เธอรู

บทที่ 433

การโดนตีครั้งนี้เขาต้องรับไว้

"ฮ่ะๆๆ..." หลินหย่งเหนียนลูบหน้าพลางหัวเราะอย่างขุ่นเคือง

"ได้ รอแป๊บ ฉันจะเข้าไปถามกั๋วต้ง เขารู้ที่อยู่ของตระกูลหลี่"

การโดนตีครั้งนี้ จริงๆ แล้วไม่ควรให้กั๋วต้งรับเพียงคนเดียว

เมื่อหลินเจี้ยนซื่ออยากไปโดนตีนัก ก็ปล่อยให้เขาไปเถอะ

หลินหย่งเหนียนหมุนตัวเด

บทที่ 434

พบกันที่แคบ

เถียนเม่งย่ามองดูแล้วพูด "จะชมพูเกินไปไหม ฉันเป็นแม่ลูกแล้ว ใส่สีชมพูจะไม่เหมาะหรือเปล่า?"

หลินเจี้ยนซื่อ: "ไม่เห็นจะไม่เหมาะตรงไหน? เธอดูเด็กมากนะ บอกว่าเป็นสาวน้อยอายุสิบแปดยังมีคนเชื่อเลย"

เถียนเม่งย่ามองเขาอย่างเย้าแหย่ "คุณนี่ชอบปลอบฉัน"

หลิวฉินขมวดคิ้ว ทำไมยังมีเสียงผ