บทที่ 420

ชนกำแพงใต้จนเจ็บพอแล้ว ก็ควรจะหมดหวังได้แล้วนะ?

เมื่อจางเจียวกับหลินกั๋วต้งเปิดประตูพาจุ้นจุ้นเข้าบ้าน เฒ่าหลินกับแม่ของจางเจียวกำลังกินข้าวเที่ยงอยู่

เพราะพวกเขากับเด็กไม่อยู่ ตอนเที่ยงแม่ของจางเจียวจึงต้มบะหมี่กินเพียงนิดหน่อย

เมื่อเห็นสามคนเข้ามาแล้วปิดประตู แม่ของจางเจียวและเฒ่าหลิ

บทที่ 421

เป็นหวัดเพราะความเย็น

วันรุ่งขึ้น ที่บ้านตระกูลหลี้

หลี้เสี่ยวอวี้ล้างหน้าแต่งตัวเสร็จแล้ว สะพายกระเป๋านักเรียนลงบันได

"คุณปู่ คุณย่า คุณลุง อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

หลี้เสี่ยวอวี้แขวนกระเป๋าไว้ที่พนักเก้าอี้ แล้วทักทายผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

พ่อเฒ่าหลี้และคนอื่นๆ ยิ้มพลางพยักหน้า

"อ้าว

บทที่ 423

เธอเป็นที่หนึ่งอยู่แล้ว แล้วจะลอกใครล่ะ?

"หัวเราะอะไร?" จ้าวซือยี้จ้องเจิ้งชิงชิง

เจิ้งชิงชิงเม้มปากกลอกตาพูดว่า "ฉันอยากหัวเราะก็หัวเราะ เธอมาห้ามฉันได้ด้วยเหรอ?"

จ้าวซือยี้: "เธอชัดเจนว่ากำลังเยาะเย้ยฉัน"

เจิ้งชิงชิงยักไหล่พูดว่า "ถ้าเธอจะคิดแบบนั้น ฉันก็ช่วยไม่ได้"

"เธอ..." จ้าวซือย