บทที่ 47 จุ้นจุ้นที่รัก เราไม่กินเกี๊ยวของหลี่ซูผิงหรอก

"ฟ้าก็จะมืดแล้ว ทำไมลูกรองกับภรรยายังไม่กลับมาอีก?" หลินหย่งเหนียนยืนเท้าเอวมองออกไปนอกประตู

หลินกั๋วต้งที่กำลังสูบบุหรี่พ่นควันออกมาเป็นวง "คงไปเดทกับหลิวฉินหลังเลิกงานมั้ง"

ตอนที่เขาแต่งงานกับจางเจียวใหม่ๆ ก็ชอบไปเดทหลังเลิกงานทุกวันศุกร์เ

บทที่ 48 พอเฒ่าหลินหาคนใหม่จริงๆ เธอร้องไห้ก็ไม่ทัน

หลิวฉินกับหลินเจี้ยนซื่อมองออกถึงความคิดของพี่สะใภ้คนโต พูดว่าเหนื่อยบ้างลำบากบ้าง ก็แค่กลัวว่าสองสามีภรรยาจะเอาเงินไปกินเท่านั้นเอง

"เฮอะ..." หลินเจี้ยนซื่อหัวเราะเยาะ

หลินกั๋วต้งเอียงหัว "ลูกรองหัวเราะอะไร?"

"ไม่มีอะไร" หลินเจี้ยนซื่อยักไหล่

บทที่ 49 แม่ยายนี่ช่างดีจริงๆ

วันเสาร์หลินเสี่ยวอวี้ไม่ต้องไปเรียน มีฉินเหย่าช่วยไปซื้อวัตถุดิบมาจากชนบท หลี่ซูผิงจึงไม่ต้องตื่นเช้าไปซื้อของ เลยนอนหลับลึกกว่าปกติ

พอหลี่ซูผิงตื่นขึ้นมา เตียงชั้นบนก็ไม่มีคนแล้ว

"เสี่ยวอวี้" เธอเรียกขณะสวมเสื้อผ้า

"อ๋อ แม่ หนูกำลังทำอาหารเช้าค่ะ"

เสียงของลูกสาว