บทที่ 466 ตอนนี้มีความสุขมาก

ซูหว่านเจิน: "กำลังจะจุดพลุแล้ว เราออกไปดูกันไหม?"

"ได้" หลี่ซูผิงหรี่ไฟเตาน้ำมันลงเล็กน้อย แล้วเดินออกไปพร้อมกับพี่สะใภ้

ทั้งสองยืนอยู่ที่ประตูใหญ่ ส่วนคนอื่นๆ ยืนอยู่ในลานบ้าน

พร้อมกับเสียง "วี้ด" พลุพุ่งขึ้นฟ้าแล้วระเบิดออก สว่างไสวและเต็มไปด้วยสีสัน

หลี่ซูผิงแหงนมอ

บทที่ 467 พูดไม่ออก

หลี้ป๋อเหยี่ยนและหลี้ป๋อเหวินงานยุ่ง จึงออกเดินทางในวันที่สามของเดือนแรก ซูหว่านเจินก็กลับเมืองไห่พร้อมกับหลี้ป๋อเหวิน

หลี้จ้านเสียงไม่ได้กลับ เพราะโรงเรียนจะเปิดหลังวันที่สิบห้า เขาจึงต้องอยู่บ้านจนเทศกาลโคมไฟผ่านไปก่อนถึงจะกลับ

หลินชิวฟางไม่ได้กลับบ้านเกิดในวันที่สอง จนถึงวัน

บทที่ 468 คลอดได้ก็คลอด คลอดไม่ได้ก็ตายไป

ความจริงแล้ว ฉินเย่อยากทำงานที่ร้านเกี๊ยวมากกว่า

แต่ทุกคนในตระกูลหลี้คิดว่า เขาควรไปเรียนหนังสือที่โรงเรียน

อีกทั้งคุณลุงใหญ่ยังเป็นพิเศษไปติดต่อกับผู้บริหารโรงเรียน ถ้าเขาบอกว่าไม่อยากไปเรียน ก็จะเป็นการไม่ให้เกียรติน้ำใจของคุณลุงใหญ่และคนอื่นๆ

หลี่ซูผิงไ