บทที่ 462 น้องชายต้องเป็นเด็กดี ต้องฟังคำพูดของพี่ชายนะ

ฉินหรงและหวงชิวเอี้ยนถือของปีใหม่กลับบ้าน หลี่ซูผิงปิดประตูหน้าหลังเรียบร้อย ตรวจตราทั้งข้างในข้างนอกอีกรอบ กู้เจิ้นหยวนก็มาถึง

"พร้อมไปหรือยัง?" กู้เจิ้นหยวนยืนที่หน้าร้านถาม

หลี่ซูผิงพยักหน้าพูด "พร้อมแล้ว"

กู้เจิ้นหยวน: "งั้นเรากลับบ้านกัน

บทที่ 463 จางเจียวระเบิดอารมณ์

จางเจียวมองเพื่อนบ้านที่ชี้นิ้วใส่เธอพูดจนน้ำลายกระเซ็น

แล้วมองพ่อที่นั่งพิงเก้าอี้หลับตา และแม่ที่นั่งบนเก้าอี้ตบอกร้องไห้ว่าเธอเป็นลูกอกตัญญู ในที่สุดเธอก็ทนไม่ไหวระเบิดอารมณ์ออกมา

"แม่!" จางเจียวกำมือแน่นตะโกนเสียงดัง

รอบข้างเงียบลง แม้แต่แม่จางก็ลืมร้องไห้ มองเธอ

บทที่ 464 ฉันจะดูแลเงิน

ฤดูหนาวมืดเร็ว ไม่ถึงหกโมงเย็น ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

หกโมงครึ่ง หลินหย่งเนี่ยนและหลินกั๋วตงพาจวิ้นจวิ้นกลับบ้านหลังจากทานอาหารข้างนอก

พอเดินเข้าลานบ้าน ก็เห็นไฟในบ้านเปิดอยู่

"ทำไมไฟเปิดอยู่?" หลินหย่งเนี่ยนถาม

หลินกั๋วตงมองหนึ่งครั้ง แล้วยิ้มเย็นพูดว่า: "คงเป็นจางเจียวกลับมาแล้