บทที่ 460 เป็นความผิดฉันทั้งหมด เป็นความผิดฉันทั้งหมด

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง หลังจากจางเจียวป้อนอาหารคนในครอบครัวเสร็จแล้ว ก็ถามแม่ว่าเงินเก็บไว้ที่ไหน? เธอจะกลับบ้านไปเอาเงิน

เมื่อวานพอเธอมาถึงก็เสียเงินไปเกือบสี่ร้อยหยวนแล้ว ในมือเหลือเงินไม่มาก ข้างหน้ายังต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพวกเขา ซึ่งเป็น

บทที่ 461 กำลังจะได้เป็นพ่อแล้ว

"อ๊วก... อ๊วก..." เทียนเมิ่งหย่าเพิ่งนำอาหารมาวางบนโต๊ะ เธอก็รีบวิ่งไปที่ประตู พยุงตัวกับกรอบประตูแล้วอาเจียนแห้ง

เทียนเทียนนั่งอย่างว่าง่ายบนเก้าอี้ ดวงตาใสแจ๋วมองเธออยู่

หลินเจี้ยนซื่อที่เพิ่งหยิบตะเกียบขึ้นมา รีบวางตะเกียบลง เดินไปที่ด้านหลังของเทียนเมิ่งหย่า แล้

บทที่ 462 น้องชายต้องเป็นเด็กดี ต้องฟังคำพูดของพี่ชายนะ

ฉินหรงและหวงชิวเอี้ยนถือของปีใหม่กลับบ้าน หลี่ซูผิงปิดประตูหน้าหลังเรียบร้อย ตรวจตราทั้งข้างในข้างนอกอีกรอบ กู้เจิ้นหยวนก็มาถึง

"พร้อมไปหรือยัง?" กู้เจิ้นหยวนยืนที่หน้าร้านถาม

หลี่ซูผิงพยักหน้าพูด "พร้อมแล้ว"

กู้เจิ้นหยวน: "งั้นเรากลับบ้านกัน