บทที่ 455 - ความไม่สบายใจ

ที่บ้านตระกูลหลี่

"คุณปู่ คุณย่า อาหารจะเย็นหมดแล้ว ยังไม่ทานกันหรือคะ?" พี่หวังเดินออกมาจากครัว ถามคุณปู่หลี่และคนอื่นๆ ที่นั่งรออยู่บนโซฟา

คุณย่าหยูเงยหน้ามองไปที่ทางเข้า "ป่านนี้แล้ว ทำไมซูซูกับเสี่ยวเย่ยังไม่กลับมาอีก? ไม่ใช่ว่าช่วงนี้ร้านไม่ค่อยมีลูกค้า จะกลับเร็วหน่

บทที่ 456 เลือดของฉันไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเธอ

"เสี่ยวเย่... เสี่ยวเย่..."

แต่เสียงนั้นไม่เคยยอมแพ้ ยังคงเรียกชื่อเขาไม่หยุด

เขาพบว่าตัวเองคงลืมบางอย่างไป

เขาพยายามนึก นึกแล้วนึกอีก จนในที่สุดก็นึกออก

เขาไม่ใช่เด็กที่ไม่มีแม่ เขามีแม่ แม่ของเขาคือป้าหลี้ หลี่ซูผิง ที่รับเขาเป็นลูกบุญธรรม

เขายังม

บทที่ 457 สุดท้ายก็เพราะหลี่ซูผิง

เจิ้งซินเหม่ยพูดด้วยตาแดง: "ฉันรู้ว่าแม่ฉันผิดอย่างมหันต์ แต่จริงๆ แล้วพวกเราจะมองข้ามความสัมพันธ์กันมาหลายสิบปี ให้อภัยเธอสักครั้งไม่ได้เลยหรือ?"

หลี้เจิ้นเจิ้นสูดหายใจลึกๆ แล้วพูด: "ไม่ได้! ถ้าแม่เธอเคยใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กๆ น้อยๆ พวกเราอาจให้อภัยได้ แต่ตอนนี้เธอ