บทที่ 453 - ก็ไม่มีอะไรพิเศษ

หลี่ซูผิงที่ถูกยัดเข้าไปในรถได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของฉินเย่ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ในใจก็กังวลมาก

"เร็วๆ ขึ้นรถ" คนขับที่ใช้ผ้าพันคอปิดหน้าตะโกนบอกคนที่ยังไม่ขึ้นรถ

พวกชายร่างใหญ่รีบขึ้นรถ คนที่แทงมีดเบียดขึ้นรถกำลังจะปิดประตู แต่กลับมีแรงต้าน

เขาเงยหน้ามอ

บทที่ 454 - มีดแทงลึกพอหรือยัง?

ฉินเย่: "ลุงกู้ พวกเขาเลี้ยว"

กู้เจิ้นหยวนบังคับพวงมาลัยอย่างใจเย็น "อย่ากังวล พวกเขาหนีไม่พ้นหรอก"

รถเก๋งแล่นนำหน้า รถจี๊ปไล่ตาม ถนนเล็กที่มุ่งหน้าไปชานเมืองนี้ เหมาะกับรถจี๊ปมากกว่า

"แม่ง จะตามทันแล้ว" ชายร่างใหญ่ที่นั่งเบาะหลังตบเบาะคนขับพูด

คนขับสีหน้าเคร่งเครีย

บทที่ 455 - ความไม่สบายใจ

ที่บ้านตระกูลหลี่

"คุณปู่ คุณย่า อาหารจะเย็นหมดแล้ว ยังไม่ทานกันหรือคะ?" พี่หวังเดินออกมาจากครัว ถามคุณปู่หลี่และคนอื่นๆ ที่นั่งรออยู่บนโซฟา

คุณย่าหยูเงยหน้ามองไปที่ทางเข้า "ป่านนี้แล้ว ทำไมซูซูกับเสี่ยวเย่ยังไม่กลับมาอีก? ไม่ใช่ว่าช่วงนี้ร้านไม่ค่อยมีลูกค้า จะกลับเร็วหน่