บทที่ 434 พบกันที่แคบ

เถียนเม่งย่ามองดูแล้วพูด "จะชมพูเกินไปไหม ฉันเป็นแม่ลูกแล้ว ใส่สีชมพูจะไม่เหมาะหรือเปล่า?"

หลินเจี้ยนซื่อ: "ไม่เห็นจะไม่เหมาะตรงไหน? เธอดูเด็กมากนะ บอกว่าเป็นสาวน้อยอายุสิบแปดยังมีคนเชื่อเลย"

เถียนเม่งย่ามองเขาอย่างเย้าแหย่ "คุณนี่ชอบปลอบฉัน"

หลิวฉินขมวดคิ้ว ทำไมยังมีเสียงผู้

บทที่ 435 หายไป

"แม่ครับ ผมสูบบุหรี่หมดซองแล้ว จะออกไปซื้อ ช่วยดูจุ้นจุ้นหน่อยนะครับ" หลินกั๋วต้งพันผ้าพันคอ พูดกับแม่ยายที่นั่งถักถุงเท้าไหมพรมอยู่บนเก้าอี้นอน

จางเจียวมีประจำเดือนวันนี้ มือเท้าเย็นเฉียบ และปวดท้องมาก หลังกินอาหารเช้าก็นอนพักอยู่บนเตียง

แม่ของจางเจียว "อืม" เบาๆ โดยไม่แม้แต่จะเงย

บทที่ 436 พบตัวแล้ว

หลินกั๋วต้งยืนอยู่หน้าร้านสหกรณ์ด้วยความร้อนใจจนต้องเกาศีรษะ ทันใดนั้นเขาก็มองไปทางร้านเกี๊ยวและคิดว่า จุ้นจุ้นเคยไปที่ร้านเกี๊ยวมาหลายครั้ง จะวิ่งไปที่ร้านเกี๊ยวหรือเปล่านะ?

คิดถึงความเป็นไปได้นี้ หลินกั๋วต้งจึงวิ่งไปทางร้านเกี๊ยว

ร้านเกี๊ยวเตรียมวัตถุดิบเรียบร้อยแล้ว กำลังรอล