บทที่ 431 - แค่แสดงว่าตาคุณไม่บอด

หลี้ป๋อเหยี่ยนจ้องมองกู้เจิ้นหย่วนด้วยสายตาหรี่ เดินเข้าไปคล้องคอเขาแล้วพูดว่า "ไปคุยกันหน่อย"

กู้เจิ้นหย่วนมองหลี่ซูผิงแวบหนึ่ง วางกระป๋องลูกพีชลงบนโต๊ะกาแฟแล้วเดินตามหลี้ป๋อเหยี่ยนไป

หลี่ซูผิงเห็นท่าทางของพี่ชายคนรอง จึงถามพ่อแม่เสียงเบาด้วยความกังวล "พี่รองจะ

บทที่ 432 - ทัศนคติที่เปลี่ยนไป

"กั๋วต้ง เลิกส่องกระจกได้แล้ว มากินข้าวกัน" แม่จางถือจานอาหารเข้ามาในห้องรับแขก

เธอวางมันฝรั่งผัดเปรี้ยวเผ็ดและเต้าหู้ผัดหมูสับลงบนโต๊ะ มองหลินกั๋วต้งพลางบ่นว่า "เธอนี่อยู่บ้านก็ไม่ทำอะไรเลย ฉันทำอาหารก็ไม่มาช่วยในครัวสักหน่อย ผู้ชายไม่ควรขี้เกียจแบบนี้นะ"

เธอรู้ส

บทที่ 433 การโดนตีครั้งนี้เขาต้องรับไว้

"ฮ่ะๆๆ..." หลินหย่งเหนียนลูบหน้าพลางหัวเราะอย่างขุ่นเคือง

"ได้ รอแป๊บ ฉันจะเข้าไปถามกั๋วต้ง เขารู้ที่อยู่ของตระกูลหลี่"

การโดนตีครั้งนี้ จริงๆ แล้วไม่ควรให้กั๋วต้งรับเพียงคนเดียว

เมื่อหลินเจี้ยนซื่ออยากไปโดนตีนัก ก็ปล่อยให้เขาไปเถอะ

หลินหย่งเหนียนหมุนตัวเดิน