บทที่ 412 เขาเข้าใจอะไรกันแน่?

"ผมเข้าใจแล้ว" กู้เจิ้นหย่วนพยักหน้าพูด

หลี่ซูผิงถอนหายใจโล่งอก คิดในใจว่า "ดีที่เข้าใจแล้ว"

"ดึกแล้ว กลับบ้านเถอะ"

กู้เจิ้นหย่วนพยักหน้าลุกขึ้น เก็บกำไลทองคำใส่กระเป๋าแล้วเดินออกไป

หลี่ซูผิงส่งเขาถึงประตู มองดูเขาขึ้นรถ พูดว่า "ขับรถระวังด้วย" แล้วจึงหันกลับเข้า

บทที่ 413 ถ้าเธอมีความสุขก็ดีแล้ว

หลินหย่งเหนียนและหลินกั๋วต้งรับเงินเดือนวันนี้ เมื่อกลับถึงบ้าน จางเจี๋ยวก็พูดเรื่องค่าใช้จ่ายในครัวเรือนกับหลินหย่งเหนียน

"พ่อ คือว่าก่อนหน้านี้พ่อช่วยหลินเจี้ยนเสอใช้หนี้ ก็ไม่ได้ออกค่าใช้จ่ายในบ้านเลย ตอนนี้พ่อมีเงินแล้ว เงินเดือนก็รับตามปกติ เรื่องค่าใช้จ่ายใ

บทที่ 414 รีบปลดเปลื้องความกังวลให้พ้นใจ

หลินกั๋วต้งติดตามหลี่ซูผิงไปตลอดทาง จิตใจทั้งตื่นเต้นและกังวล

ปั่นจักรยานไปประมาณครึ่งชั่วโมง ก็เข้าสู่ถนนต้นไทรที่เงียบสงบ

ผ่านถนนต้นไทรไป ทัศนียภาพก็เปิดกว้าง

ภายใต้แสงไฟถนนสว่างไสว มีประตูใหญ่ที่ดูสง่างาม มีทหารในเครื่องแบบยืนเฝ้าที่หน้าประตู

เห็นแม่ของเ