บทที่ 39 ถ้าไม่อยากมีแม่แบบนี้ก็ไม่ต้องมี!

หลินกั๋วต้งนั่งยองๆ เกาหัวแรงๆ หลายที แล้วเงยหน้ามองแม่พูดว่า "ช่างเถอะ เรื่องเก่าไม่พูดถึงแล้ว แม่กับเสี่ยวอวี้กลับบ้านเถอะ ครอบครัวเราจะได้อยู่กันดีๆ อย่าให้คนอื่นหัวเราะเยาะอีกเลย!"

"เฮอะ..." หลี่ซูผิงหัวเราะเยาะ

หลินกั๋วต้งคนนี้ พอรู้ว่าตัวเองเข้าใจ

บทที่ 40 เธอทิ้งสามี ทอดทิ้งลูก ไม่สนใจลูก ไม่ดูแลหลาน แล้วยังมีเหตุผลอีก?

หลินหย่งเหนียนโกรธจนหน้าเขียว "บ้านเราทำไมถึงกลายเป็นหลุมไฟไปได้! เธอทิ้งสามี ทอดทิ้งลูก ไม่สนใจลูก ไม่ดูแลหลาน แล้วยังมีเหตุผลอีก? แก่แล้วยังจะเอาเงินลูกเลี้ยง ไม่ให้ก็จะฟ้องลูกตัวเอง โลกนี้มีแม่แบบนี้ที่ไหน!"

หลินหย่งเหน

บทที่ 41 ทำไมสนิทกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ฟ้าสางแล้ว ตลาดนัดก็เริ่มคลาคล่ำไปด้วยผู้คน

ชาวบ้านจากหมู่บ้านใกล้เคียงนำผักที่เหลือกินในบ้าน ไข่ที่เสียดายจะกิน และของป่าที่เก็บได้มาขายที่ตลาดนัด

คนที่อาศัยอยู่แถวนั้นก็รีบมาแต่เช้าเพื่อซื้อผักราคาถูกกลับไปกิน

หลี่ซูผิงเข็นรถสามล้อเดินในตลาดนัด เธอคุ