บทที่ 381 มันยากที่จะตอบหรือ

เมื่อได้ยินพ่อถามหลินหย่งเหนียนเช่นนั้น หลี่ซูผิงก็รู้สึกเจ็บจมูก หันหน้าหนีด้วยดวงตาแดงก่ำ

คำถามเหล่านี้ ในคืนที่มืดมิดหลังจากถูกทำร้าย เธอก็เคยมองดวงจันทร์นอกหน้าต่างและถามตัวเองหลายครั้ง

มือของหลินหย่งเหนียนที่จับโต๊ะสั่นไม่หยุด แม้ว่าพ่อของหลี่ซูผิงจะถามคำถามเหล่าน

บทที่ 382 ตั้งราคามาสิ

หลินหย่งเหนียนหน้าซีด มองกู้เจิ้นหย่วนแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าลง พูดเสียงเบา: "พวกคุณว่าเท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละครับ"

กู้เจิ้นหย่วนพูด: "งั้นค่ารักษาพยาบาลก็ยี่สิบหยวน"

พูดจบ เขาก็ส่งสัญญาณตาให้หวังเหม่ย

หวังเหม่ยรีบเขียนบันทึกการไกล่เกลี่ยอย่างรวดเร็ว ให้หลินหย่งเหนียนลงชื่อก่

บทที่ 383 คุณปู่มาได้ยังไงคะ?

"ตื๊ง... ติ๊ง... ตื๊ง..."

เสียงกระดิ่งเลิกเรียนดังขึ้น หลังจากครูสั่งการบ้านสำหรับวันหยุดสุดสัปดาห์และประกาศเลิกเรียน นักเรียนต่างแบกกระเป๋าวิ่งออกจากโรงเรียนอย่างร่าเริง

หลี้เสี่ยวอวี้ต้องกลับบ้านตระกูลหลี้ ไม่ได้ไปทางเดียวกับเจิ้งชิงชิง ทั้งสองจึงแยกกันที่ใต้อาคารเ