บทที่ 375 - นี่มันทำอะไรที่มนุษย์เขาทำกัน?

หลี่ซูผิงย่อเข่า ก้มหัวหลบหมัดของหลินหย่งเหนียน แล้วยืนขึ้น กำหมัดขวาชกเข้าที่หน้าหลินหย่งเหนียน

หลินหย่งเหนียนถูกชกจนเซถอยหลัง ยังยืนไม่ทันมั่น หมัดของหลี่ซูผิงก็ตามมาถี่ยิบเหมือนสายฝนลงที่ท้องเขา

ทำให้เขาถอยหลังติดๆ กัน สุดท้ายเธอตามด้วยหมัดเตะงอซ้ายเข้

บทที่ 376 - ลดทิฐิของนาง

เมื่อเผชิญกับคำตำหนิจากเพื่อนร่วมงาน ใบหน้าของหลินหย่งเหนียนแดงๆ ซีดๆ สลับกันไป

"นางเปลี่ยนชื่อแซ่ ไม่ยอมรับบรรพบุรุษ ไม่ฟังคำพูดของพ่ออย่างฉัน ยังกล้าตะโกนใส่ฉัน ไม่มีท่าทีของลูกที่ดีเลย ต่อให้เรียนดีแค่ไหนจะมีประโยชน์อะไร?"

"อย่างนางที่เนรคุณแบบนี้ ต่อให้สอบเข้ามหาวิทย

บทที่ 377 - เจ้าไม่สามารถช่วยเหลือนางได้

หลี่ซูผิงยิ้มอย่างเขินอายพลางพูดว่า: "ฉันก็ว่าทำไมดูคุ้นตาจัง ขออภัยด้วย วันนั้นคนเยอะมาก ฉันอายุมากแล้ว ความจำก็ไม่ค่อยดี จำไม่ค่อยได้"

คังต้าเหวยส่ายหน้า: "วันนั้นคนเยอะจริงๆ ที่เจ้าจำฉันไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ ยินดีมากที่ได้พบสหายหยุนซูอีกครั้ง"

คังต้าเ