บทที่ 347 - ลองดูก็ลองดู

สี่ทุ่มครึ่ง ฉินเย่ ฉินหรง และชุนเป่ากลับบ้านพร้อมกัน

คราวนี้ประตูลานไม่ได้ปิด แต่คนทั้งลานกำลังรอพวกเขาอยู่

พอเข้าลาน คนในลานก็พากันประณามฉินเย่และฉินหรง

"ฉินเย่ ฉินหรง พวกเธอสองคนใจร้ายเกินไปแล้ว แต่เช้าตรู่ก็ล็อกประตูลาน รู้ไหมว่าคนในลานเราที่ไปทำงาน วันนี้สายกันหมด"

บทที่ 348 - เลิกแล้วต่อกัน

ชุ่ยจวนจื๋อชะงัก "กุญแจอะไร?"

ฉินเย่: "กุญแจที่ผมล็อกประตูใหญ่ กุญแจนั้นผมซื้อมาสิบหยวน ไปไหนแล้ว?"

ทุกคนมองไปที่ชุ่ยจวนจื๋อ กุญแจนั้นสามีเธอจูอู่หย่งเป็นคนทุบ น่าจะอยู่ที่บ้านเธอ

ชุ่ยจวนจื๋อนึกได้ พี่จูทุบกุญแจแล้วกลับบ้านก็โยนกุญแจเก่าขึ้นสนิมนั่นไว้ในบ้าน

กุญแจพัง

บทที่ 349 - คู่รักนายทหารใหญ่

สองโมงเที่ยง ร้านไม่มีลูกค้าแล้ว หลี่ซูผิงและพนักงานกินข้าวกลางวันเสร็จ ก็เตรียมพักผ่อนรอรับช่วงเย็นที่จะวุ่นวาย

ฉินเย่เอาเอกสารและหนังสือที่หลี้จ้านเสียงส่งกลับมาออกมาเรียนรู้ด้วยตนเอง

"น้องเย่ดูร้านหน้าหน่อย พี่จะไปนอนกลางวันที่หลังร้าน" หลี่ซูผิงหาวพูด

ฉินเย่พยั