ตอน 345
ท่านผู้บัญชาการ… คุณหนูวัยห้าสิบของท่านเกิดใหม่แล้ว
บทที่ 345 - ล็อกประตู
วันรุ่งขึ้น ฉินเย่และฉินหรงไปทำงานตามปกติ ฉินเย่บอกกับฉินหรงว่าอย่าเล่าเรื่องนี้ให้แม่บุญธรรมรู้ เขาจัดการเองได้
ไม่เป็นที่น่าประหลาดใจ เมื่อชุนเป่าเลิกเรียนภาคค่ำ ทั้งสามคนกลับบ้านพร้อมกัน แต่กลับถูกขังไว้นอกประตูบ้าน
ฉินหรงโกรธมากเคาะประตูสิบกว่าครั้งแต่ไม่มีใครมาเปิด สุด
ตอน 346
บทที่ 346 - สมน้ำหน้าที่ถูกขังอยู่ข้างใน
"ถ้าผมช่วยทุบกุญแจให้ แล้วพวกคุณออกมาได้ จะมาเรียกร้องให้ผมชดใช้ค่ากุญแจไหม?" ชายวัยกลางคนพูดจบก็ส่ายหน้าเดินจากไป
คนในตรอกนี้ต่างรู้ว่าลานเลขที่ 23 มีคนแบบไหนอาศัยอยู่ ไม่ว่าชายหรือหญิง เมื่อเจอคำขอความช่วยเหลือจากลานเลขที่ 23 ต่างก็เลือกที่จะเมินเฉย ไม่อ
ตอน 347
บทที่ 347 - ลองดูก็ลองดู
สี่ทุ่มครึ่ง ฉินเย่ ฉินหรง และชุนเป่ากลับบ้านพร้อมกัน
คราวนี้ประตูลานไม่ได้ปิด แต่คนทั้งลานกำลังรอพวกเขาอยู่
พอเข้าลาน คนในลานก็พากันประณามฉินเย่และฉินหรง
"ฉินเย่ ฉินหรง พวกเธอสองคนใจร้ายเกินไปแล้ว แต่เช้าตรู่ก็ล็อกประตูลาน รู้ไหมว่าคนในลานเราที่ไปทำงาน วันนี้สายกันหมด"