บทที่ 285

นี่คือชะตากรรมของฉัน

เฒ่าหลินไม่ได้กินบะหมี่อร่อยขนาดนี้มานานแล้ว กินจนน้ำซุปหมดชาม

เฒ่าหลินดื่มน้ำซุปเสร็จ ใช้มือเช็ดปาก มองตู้เถาฮวาพูด: "ไม่ได้กินของที่เธอทำมาหลายปีแล้ว ฝีมือทำอาหารของเธอดีกว่าเมื่อก่อนอีก"

"พี่หยงเหนียนชอบก็ดีแล้ว" ตู้เถาฮวายิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่เศร้าและเหงา

เธ

บทที่ 286

ฉันทำผิดต่อเธอ

"กั๋วต้ง" จางเจียวรีบวิ่งตามหลินกั๋วต้งไป คว้าแขนเสื้อของเขาเอาไว้

หลินกั๋วต้งสะบัดมือของเธอออกอย่างแรง แล้วหันกลับมาด้วยความโกรธ "ถ้าเธออยากกินเกี๊ยวก็กินไป พูดแบบนั้นทำไม? ร้านเกี๊ยวนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กลายเป็นร้านของพวกเราไปแล้ว?"

ถ้าเธอไม่พูดจาหน้าด้านๆ แบบนั้น ไอ้

บทที่ 287

ต่อสายสัมพันธ์เก่า

หลินหย่งเหนียนไม่พูดอะไร เพียงแค่รินเหล้าและดื่ม

หลินหย่งเซิงกับถังเซียงชินสบตากัน เห็นได้ชัดว่าพี่ใหญ่กำลังมีเรื่องในใจ

"พูดถึงพี่สะใภ้ซูผิง ทำไมครั้งนี้ไม่มากับพี่ใหญ่ล่ะ?" ถังเซียงชินถาม

ทุกปีที่เขากลับมา พี่สะใภ้ซูผิงมักจะมาด้วยกัน

หลินหย่งเหนียนที่หน้าแดงจาก