บทที่ 268

คนต้องรู้จักพอ และรู้จักกตัญญู

พ่อเฒ่าหลี้ส่ายหน้าพลางมองหลี้อวิ๋นซูด้วยความผิดหวังอย่างที่สุด "หลี้อวิ๋นซู ไม่คิดเลยว่าเลี้ยงเธอมาตั้งหลายปี เธอกลับคิดแบบนี้"

หลี้อวิ๋นซูหายใจหอบ คอตึงไม่พูดอะไร

คำพูดที่ฝังอยู่ในใจเหล่านี้ วันนี้เธอได้พูดออกมาแล้ว แม้จะรู้สึกโล่งอก แต่ก็รู้ว่าคำพูดเห

บทที่ 269

จะโกรธจะเกลียดก็ตามใจ

หลี้อวิ๋นซูจ้องพี่หวงตาเขม็งพลางตะโกนว่า "ไม่เกี่ยวกับเธอ ที่นี่ให้แม่บ้านอย่างเธอมาพูดด้วยหรือ?"

"หลี้อวิ๋นซู!" พ่อเฒ่าหลี้ตวาดเสียงดัง

หลี้อวิ๋นซู "......"

พี่หวงไม่โกรธ "ฉันรู้ว่าเธอดูถูกพวกเราที่เป็นแม่บ้าน ที่นี่อาจจะไม่ใช่ที่ที่แม่บ้านอย่างฉันควรพูดจริงๆ

บทที่ 270

อย่ามาออกความเห็นไร้สาระ

คุณพ่อเฒ่ากู้มองภรรยาอย่างไม่เห็นด้วย "อย่ามาออกความเห็นไร้สาระ"

คุณแม่เฒ่ามู่ตาโต "ฉันออกความเห็นไร้สาระตรงไหน? รับเลี้ยงคนอกตัญญูไม่รู้คุณแบบนี้ ไม่ตัดขาด จะเก็บไว้ทำไม? ให้มาก่อกวนในครอบครัวต่อหรือ?"

คุณพ่อเฒ่ากู้ "......"

เขาไม่อยากพูดอะไรกับภรรยาแล้ว เธ