บทที่ 319 - ฉันกลัวว่าสักวันเขาจะทำให้ฉันตายเพราะความกตัญญู

"ใครบอกว่าฉันคืนดีกับหลินกั๋วต้ง?"

แม่ของจางที่กำลังพูดพล่ามชะงัก มองเสื้อผ้าที่พนักงานพับเรียบร้อยแล้วพูด: "นี่คุณไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าให้กั๋วต้งหรอกหรือ?"

แบบนี้ไม่เรียกว่าคืนดีหรือ?

หลี่ซูผิงหัวเราะเย็นชา "ใครบอกว่าเสื้อผ้านี้ฉันซื้อให้

บทที่ 320 - ของขวัญวันแรกพบ

หลินกั๋วต้งได้ยินแล้ว ในใจก็มีความรู้สึกสับสนปนเป

แม่ของเขาจะไม่ยอมรับเขากับหลินเจี้ยนซื่อตลอดไปจริงๆ หรือ?

ถึงขั้นรับลูกบุญธรรม นี่ต่อไปจะให้ลูกบุญธรรมดูแลยามแก่เชียวหรือ?

เธอยังรับลูกบุญธรรมได้ ทำไมถึงให้อภัยลูกแท้ๆ อย่างเขาไม่ได้?

ลูกแท้ๆ อย่างเขา จะไม่สนิทกว่าลูกบุ

บทที่ 321 ความคิดของหลินเจี้ยนซื่อ

ฉินเย่ไปทานข้าวกลางวันที่บ้านตระกูลหลี้พร้อมกับหลี่ซูผิง ตอนบ่ายก็อยู่คุยกับผู้อาวุโสทั้งสองสักพัก แล้วก็พาฉินเย่กลับ นาฬิกาข้อมือที่ได้เป็นของขวัญจากผู้อาวุโสทั้งสอง ฉินเย่ไม่ได้ใส่ แต่ให้หลี่ซูผิงช่วยเก็บรักษาไว้ให้ เพราะเขาต้องทำงานประจำ ไม่สะดวกที่จะใส่นาฬิกา