บทที่ 277 ถ้าพวกคุณจะเลิกกัน พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้

หลิวเจี้ยนผิงแค่นเสียงเย็นชา "ถ้าพวกเขานับถือตระกูลหลิวเรา นับถือเธอจริง ก็คงไม่ให้แค่สองร้อย"

"น่าขำจริง ถ้าเขาไม่นับถือฉัน จะให้กำไลทองที่สืบทอดมาแก่ฉันหรือ?" หลิวฉินแกว่งกำไลทองบนข้อมือ

หลิวเจี้ยนผิงมองกำไลทองใหญ่ที่ส่องประกายบนมือลูกสาว ก็ปิด

บทที่ 278 เธอยังวุ่นวายกว่าฉันเสียอีก

ความหมายในคำพูดของกู้เหวินเลียง ครอบครัวเฉียวจะฟังไม่ออกได้อย่างไร

เขาจะไม่ให้กู้ต่าเยี่ยนย้ายออกแน่นอน ส่วนเรื่องหย่า นั่นก็เป็นครอบครัวเฉียวที่พูดขึ้นมา ไม่ใช่ครอบครัวกู้ที่อยากหย่า

ครอบครัวเฉียวจะให้หย่า ครอบครัวกู้ก็ทำอะไรไม่ได้

"กู้ปิง เพื่อพี่สาวนาย นาย

บทที่ 279 งานแต่งงานของหลิวฉิน

พ่อแม่ของเฉียวไม่อยู่แล้ว ไม่ได้อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันสักมื้อ ก็กลับไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง

เฉียวเซียงหลิวไม่ได้ไปไหน และไม่ได้หย่าแล้ว

กู่ปิงได้ทำข้อตกลงสามข้อกับเธอต่อหน้าพ่อแม่ของเธอ

ถ้าไม่หย่า เธอต้องไม่กลั่นแกล้งพี่สาวเขาและเด็กๆ ทั้งสองคนอีก ห้ามพูดให้พวกเขาย้ายออก