บทที่ 275 งั้นเธอก็ไปเถอะ

กู้ต้าเยี่ยนออกมาจากห้อง มองเฉียวเซียงหลิวพูด: "น้องสะใภ้ไม่ต้องกังวล พี่ไม่ได้จะอยู่บ้านเดิมตลอดไป พี่ขอห้องพักจากโรงงานแล้ว พอได้ห้องพัก พี่ก็จะพาลูกย้ายออกไป"

เฉียวเซียงหลิว: "ตอนนี้ที่พักตึงมาก คนงานหลายโรงงานยังไม่ได้ห้องพักเลย ใครจะรู้ว่าเธอจะได้ห้องพักเมื่อไหร่?"

บทที่ 276 สินสอดของตระกูลกวน

เมื่อพ่อและแม่ของกวนนั่งลง หลิวฉินก็รีบรินน้ำชาให้พวกเขาอย่างกระตือรือร้น

พ่อของกวนยิ้มและขอบคุณเธอ แม่ของกวนเรียกพนักงานที่หน้าประตูเข้ามาสั่งอาหาร

โดยไม่ได้ถามหยางเหมยเฟิงและหลิวเจี้ยนผิงว่าจะรับประทานอะไรหรือไม่รับประทานอะไร แต่สั่งอาหารห้าอย่างและซุปหนึ่งอย่างโดยตร

บทที่ 277 ถ้าพวกคุณจะเลิกกัน พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้

หลิวเจี้ยนผิงแค่นเสียงเย็นชา "ถ้าพวกเขานับถือตระกูลหลิวเรา นับถือเธอจริง ก็คงไม่ให้แค่สองร้อย"

"น่าขำจริง ถ้าเขาไม่นับถือฉัน จะให้กำไลทองที่สืบทอดมาแก่ฉันหรือ?" หลิวฉินแกว่งกำไลทองบนข้อมือ

หลิวเจี้ยนผิงมองกำไลทองใหญ่ที่ส่องประกายบนมือลูกสาว ก็ปิด