บทที่ 262 ตายเสียดีกว่าที่จะเรียนซ้ำชั้น

หลังจากห้านาที

"เจิ้งซินเฉียง ไอ้เด็กเลว หยุดนะ..."

เจิ้งกั๋วผิงถือไม้ตีฝุ่นไล่ตามเจิ้งซินเฉียงที่วิ่งเท้าเปล่าอยู่ในบ้าน

เจิ้งซินเฉียงวิ่งไปที่โต๊ะอาหารและวิ่งวนรอบโต๊ะหนีพ่อของเขา

"ผมไม่หยุดหรอก ถ้าหยุดก็โดนตีตายพอดี"

"แก..." เจิ้งกั๋วผิงไล่ไม่ไหวแล

บทที่ 263 ผมรู้จริงๆ ว่าตัวเองผิด

หลินเจี้ยนซื่อสังเกตเห็นชายหญิงสองคนที่เดินมากับแม่และน้องสาวของเขา

ทั้งสองคนหน้าตาดีและมีเสน่ห์ ดูไม่เหมือนลูกคนธรรมดาทั่วไป

โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้ เป็นสเปคที่เขาชอบพอดี

ตอนนี้เขาก็หย่าแล้ว เห็นผู้หญิงคนนี้สนิทกับแม่ อาจจะให้แม่แนะนำให้ก็ได้

"ใครเป็นแม่เธอ? ตัดขาด

บทที่ 264 ในคณะละครควรใช้ฝีมือและทักษะการแสดงเป็นเครื่องพิสูจน์

หลินเจี้ยนซื่อกลัวหลิวฉินจะแจ้งตำรวจจริงๆ จึงไม่กลับบ้าน หลบอยู่ข้างนอกสองวัน

บ่ายวันจันทร์หลี่ซูผิงหยุดพัก กลับมาที่บ้านตระกูลหลี่แล้วบอกว่าเหนื่อยนิดหน่อย อยากขึ้นไปนอนพักในห้อง

คุณตาหลี่และคนอื่นๆ ให้เธอรีบขึ้นไปพักผ่อน ยังใช้ให้เส