บทที่ 204 ฉันคือหลี้อวิ๋นซู!

เวลา 7 โมงเย็น คนขับรถมารับหลี่ซูผิงและลูกสาวที่ร้านเกี๊ยวแล้ว

หลี่ซูผิงมอบงานช่วงสุดท้ายให้ฉินหรงและฉินเย่ แล้วนั่งรถกลับบ้านตระกูลหลี้กับลูกสาว

พอถึงบ้าน แม่เฒ่าหวีรีบถามทันที "กินข้าวเย็นกันรึยัง?"

หลี่ซูผิงพยักหน้าตอบ "กินแล้วค่ะ กินเกี๊ยวที่ร้าน"

"ตอนเย็นเสี่ยวหวั

บทที่ 205 ถ้าไม่ให้ปลาได้เปรียบบ้าง แล้วปลาจะกินเหยื่อได้อย่างไร?

หลินเจี้ยนซื่อเข้าใจว่าการทำเงินก้อนใหญ่ไม่เพียงต้องอาศัยความกล้า แต่ยังต้องอาศัยจังหวะเวลา ถ้าจับจังหวะดีก็จะได้กินเนื้อ แต่ถ้าพลาดโอกาสก็ได้แค่ซดน้ำซุปเท่านั้น

ของหายากย่อมมีค่า นาฬิกาดิจิตอลที่ร้านโหย่วอี้ขายแพงขนาดนั้นก็เพราะมี

บทที่ 206 ลิขิตฟ้า

ฉินเย่เห็นเขาบอกว่าไม่รีบก็ไปยุ่งกับงาน เสี่ยวอวี้เห็นเขาตอนเสิร์ฟอาหารก็เดินเข้าไปหา

พอรู้ว่าเขามารับเธอกับแม่ และแวะกินเกี๊ยวด้วย เธอก็ให้เขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกหลังร้าน และถามว่าเขาอยากกินเกี๊ยวไส้อะไร

"แม่คะ น้าชายรองให้ลุงกู้มารับพวกเราค่ะ" เสี่ยวอวี้เดินเข้าครัวพูด

"เขาอ