บทที่ 200 หลี่ซูผิงหายไป

พ่อเฒ่าหลี้และหลี้ป๋อเหยี่ยนวิ่งกลับมา ได้กลิ่นหอมของซาลาเปาที่กำลังนึ่ง

พ่อเฒ่าหลี้สูดดมกลิ่น "วันนี้ซาลาเปานึ่งหอมจังเลย ฝีมือทำซาลาเปาของน้องหวังพัฒนาขึ้นนะ"

"ซูผิง ซูผิง..."

พูดยังไม่ทันขาดคำ ก็ได้ยินเสียงตะโกนตื่นตระหนกของภรรยา แล้วก็เห็นภรรยาในชุดนอนปรากฏตัวที่บัน

บทที่ 201 ช่างแย่เหลือเกิน

หลังอาหารเช้า หลี้เจิ้นเจิ้นก็หยิบกล่องข้าว ขี่จักรยานไปทำงานที่โรงพยาบาล

หลี่ซูผิงก็ต้องไปที่ร้านแล้ว แม่เฒ่าหวีไม่อยากให้เธอไป อยากจะตามไปช่วยที่ร้านเกี๊ยวด้วย

พ่อเฒ่าหลี้เกลี้ยกล่อม "คุณอายุมากแล้ว ร่างกายก็ไม่ค่อยแข็งแรง ในร้านคนเยอะและวุ่นวาย ถ้าใครมาชนเข้าแล้วคุณ

บทที่ 202 เพื่อนเก่าที่รวยขึ้นมา

สี่โมงครึ่ง หลินเจี้ยนเสอล้วงมือในกระเป๋า ก้มหน้า เตะก้อนหินข้างทางไปมาอย่างเบื่อหน่าย

เขากำลังรอ รอจนถึงห้าโมงครึ่ง จะไปรับหลิวฉินที่สหกรณ์ร้านค้าที่เธอทำงานอยู่ แล้วกลับบ้านด้วยกัน

ใช่แล้ว เขาไม่ได้ไปทำงาน ตอนเช้าแกล้งทำเป็นออกจากบ้านพร้อมหลิวฉิน พอแยกกันที่สี่