บทที่ 16 แม่ของฉันช่างวุ่นวายเหลือเกิน

หลินกั๋วต้งอยากกลับบ้านมานานแล้ว พวกเขาอยู่ที่นี่ตั้งแต่บ่ายเมื่อวานจนถึงตอนนี้ ได้ยินคำพูดนินทามากมายเหลือเกิน

นอกจากพ่อตาแม่ยายแล้ว ก็ไม่มีใครต้อนรับพวกเขา ทั้งทางตรงและทางอ้อมต่างพยายามไล่พวกเขากลับ

ที่พ่อแม่ของจางเจียวไม่ได้ไล่พวกเขา เพราะรู้ว่าลูกสาวพาสา

บทที่ 17 ซื้อเฟอร์นิเจอร์ ย้ายบ้านใหม่

ป้าวังยิ้มตาหยี "ป้าหลี่อยากซื้อเฟอร์นิเจอร์น่ะ"

เหอซ่วย "ได้ครับ พอดีโรงงานเรามีเฟอร์นิเจอร์มีตำหนิชุดหนึ่ง จะขายราคาถูก ผู้บริหารกำลังให้พวกเราชวนญาติๆ มาซื้อพอดี"

"แม้จะมีตำหนิ แต่ใช้งานได้เหมือนกัน ราคาถูกครึ่งหนึ่งเลยนะ" เหอซ่วยมองคุณย่าหลี่พูด

คุณย่า

บทที่ 18 ฉันจะให้แม่เธอเห็นว่า ไม่มีเธอ ครอบครัวเราก็อยู่ได้ดี!

ห้าโมงครึ่ง หลินหย่งเหนียนและหลินกั๋วต้งพาจุ้นจุ้นกลับบ้าน ทั้งสองคนดูเหนื่อยล้า สีหน้าก็ไม่ดี

วันนี้ทั้งโรงงานพูดถึงเรื่องหลินหย่งเหนียนหย่า มีคนชอบเรื่องสนุกมาล้อเลียนต่อหน้า พวกเขาไม่เคยอับอายขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

"เฒ่าหลิน