บทที่ 143 ได้รับเกียรติจากคุณครูเฉิง

เหวินกวงจากไปจากโรงพยาบาลอย่างอับอายท่ามกลางสายตาดูถูกของทุกคน

หกโมงเย็น หลินเสี่ยวอวี้เก็บเงินเสร็จ เห็นลูกค้ากินเสร็จและกลับไปแล้ว จึงไปเก็บโต๊ะ

"ที่นี่แหละ เชื่อฉันเถอะ อร่อยแน่นอน"

"ยินดีต้อน..." หลินเสี่ยวอวี้เงยหน้าขึ้น คำว่า "รับ" ติดอยู่ในลำคอ

ลูกค้

บทที่ 144 ช่างเป็นการทำงานที่น่าปวดใจจริงๆ

หลินหย่งเหนียนออกจากโรงพยาบาลและพักที่บ้านอีกสองวัน จากนั้นก็กลับไปทำงานที่โรงงาน

เขาผอมลงไปรอบหนึ่ง สภาพจิตใจก็ไม่เหมือนเดิม ดูมีท่าทางหดหู่

เพื่อนร่วมงานในโรงงานต่างมองเขาด้วยความเห็นใจ

แน่นอนว่ามีคนที่ไม่ถูกกับเขา นำเรื่องที่เขาคุกเข่าขอโทษหลี่ซูผิงมาล

บทที่ 145 จ่ายเงินเดือนแล้ว!

เวลาผ่านไปรวดเร็ว ถึงวันที่ 1 มิถุนายนแล้ว วันนี้เป็นวันเด็กและยังเป็นวันจ่ายเงินเดือนด้วย

หลี่ซูผิงเตรียมเงินเดือนไว้ตั้งแต่คืนก่อน ใส่ซองเรียบร้อย หลังกินข้าวเช้าเสร็จก็มอบให้ฉินเย่และฉินหรง

"นี่คืออะไรคะ?" ฉินหรงมองซองแต่ยังไม่รับ

หลี่ซูผิง: "วันนี้วันที่หนึ่งแล้ว ถ