บทที่ 124 แกว่าอีกครั้งสิ ดูซิว่าป้าจะไม่ฉีกปากเหม็นๆ ของแกหรือเปล่า

ตระกูลหลินทั้งบ้าน ทั้งแก่ทั้งเด็ก ทั้งชายทั้งหญิง ล้วนถูกเธอตบไปหมด

ยังลงชื่อตัดญาติกับลูกแท้ๆ ถ้าไม่บ้าแล้วจะเป็นอะไร?

เธอไม่กลัวเลยจริงๆ ว่าแก่แล้วจะไม่มีลูกเลี้ยงดู

หรือเธอคิดว่าต่อไปมีแค่เสี่ยวอวี้ก็พอ?

เป็นลูกสาวที่แต่ง

บทที่ 125 หลี่ซูผิงที่แปลกไป

ชาติที่แล้วหลานๆ ชอบกินไข่ต้มน้ำแดงกับเนื้อต้มน้ำแดง ข้างนอกขายแพง หลี่ซูผิงเลยไปเรียนจากเพื่อนบ้านที่เคยเป็นพ่อครัว

แล้วก็ปรับปรุงสูตรน้ำแดงจากที่เพื่อนบ้านสอน ไข่และเนื้อที่ต้มออกมาก็ไม่ได้แย่กว่าที่ขายข้างนอกเลย

เทียบกับไข่ต้มชา ไข่ต้มน้ำแดงมีรสชาติดีกว่า รสชาติก็

บทที่ 126 ฝีมือทำอาหารดองของฉันไม่ได้ถูกๆ นะ

หลี่ซูผิงออกจากตรอกต้นท้อ แวะร้านขายยาเพื่อซื้อเครื่องเทศสำหรับดองก่อน

จากนั้นไปที่ร้านสหกรณ์เพื่อซื้อรากบัว เต้าหู้แห้ง มันฝรั่ง ถั่วลิสง และกระดูกหมู 2 จิน

เธอตั้งใจจะซื้อขาหมูด้วย แต่ร้านสหกรณ์หมด เหลือแค่กระดูกหมูเท่านั้น

หลังจากทานอาหารกลางวันอย่าง