บทที่ 119 หลินกั๋วต้ง ถ้าแกเป็นลูกผู้ชายจริง ก็ควรไปเอาเรื่องกับแม่แกให้ฉัน

หลินกั๋วต้ง: "หลินเสี่ยวอวี้อะไรกัน หลินเสี่ยวอวี้ไม่ได้มาดูแลพ่อเลย วันนี้ผมอยู่โรงพยาบาลดูแลพ่อมาตลอด!"

"แกไปทำอะไรมา? เกือบทุ่มแล้วถึงมา"

หลินเจี้ยนซื่อลูบจมูก "ก็ทำงานล่วงเวลานิดหน่อยน่ะ"

เขาคิดว่าหลินเสี่ยวอวี้จะมาด

บทที่ 120 เธอแค่บอกให้ฉันไม่ต้องถือสา แล้วทำไมไม่พูดว่าพี่ใหญ่ทำไม่ถูก?

หมอพยักหน้า "ใช่ครับ"

"พ่อ ยานั่นพี่ใหญ่ให้พ่อกินใช่ไหม?" หลินเจี้ยนซื่อถามเสียงดัง

วันนั้นเขาได้ยินพี่ชายถามพี่สะใภ้ว่ายาแก้หวัดที่กินไม่หมดอยู่ไหน!

หลินหย่งเหนียนสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติ "พี่ชายเธอก็ไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เขา

บทที่ 121 แม่ของฉันก็คือแม่ของนาย พี่ชายใหญ่ของฉันก็คือพี่ชายใหญ่ของนาย

หลี่ซูผิงขมวดคิ้วครุ่นคิดก่อนพูดว่า "ถ้าอย่างนั้น ฉันแนะนำว่าเธอควรหย่ากับเขาไปเลย"

ฉินหรงพยักหน้า "หย่า แน่นอนว่าต้องหย่า รอเขากลับมา ตอนที่ฟ้องเขาข้อหามีภรรยาซ้อน ฉันก็จะหย่ากับเขาด้วย"

หลี่ซูผิง "ฉันหมายถึงหย่าตอนนี้เลย"