บทที่ 114 ครูเฉิงไม่ต้องเกรงใจหรอก

"แล้วทำไมพอสามีป่วยเข้าโรงพยาบาล ทั้งครอบครัวถึงให้เสี่ยวอวี้ที่ยังเรียนหนังสืออยู่ลาไปดูแลที่โรงพยาบาลล่ะ?"

ครูเฉิงถามสิ่งที่สงสัย

หลี่ซูผิงถอนหายใจ "พูดออกมาไม่ต้องเกรงใจครูเฉิงหรอกค่ะ ฉันกับพ่อของเสี่ยวอวี้หย่ากันแล้ว เสี่ยวอวี้อยู่กับฉัน เรื่องที่พวกเขาให้เส

บทที่ 115 แม่? ใครเป็นแม่เธอ? ใครเป็นแม่เธอ? ใครเป็นแม่เธอ?

หลี่ซูผิงออกจากโรงเรียนแล้วไม่ได้กลับบ้าน แต่นั่งรถเมล์ไปโรงงานผ้านวมโดยตรง

พอถึงประตูโรงงานผ้านวม ก็ถูกยามกั้นไว้

ชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ถาม "คุณมาหาใคร?"

หลี่ซูผิงยิ้มตาหยี "ฉันเป็นแม่สามีของจางเจียว ค

บทที่ 116 เธอว่าสิ จางเจียวนั้นกตัญญูแค่ไหน?

หลี่ซูผิงดึงผมของจางเจียวแรงๆ "เธอยังให้นักเรียนในโรงเรียนตัดสินความ ใส่ร้ายว่าเสี่ยวอวี้ไม่กตัญญู ทำลายชื่อเสียงของเธอในโรงเรียน ทำให้เพื่อนๆ หัวเราะเยาะและตำหนิเธอ แล้วตัวเธอเองล่ะ จางเจียว เธอกตัญญูแค่ไหน?"

"พูดมาสิ เธอกตัญญูแค่ไหน?"

จางเจียว: "...