บทที่ 112 ลูกสาวของคุณหลินเสี่ยวอวี้ไม่สงบเสงี่ยมในโรงเรียน ชอบไปยุ่งกับผู้ชาย

เห็นหญิงวัยกลางคนที่หลินเสี่ยวอวี้จูงแขนอยู่ ผมดัดทันสมัย สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กระโปรงสีเขียว ใส่ถุงน่องใส

สวมรองเท้าหนังส้นสูงสีดำ สะพายกระเป๋าหนังสีดำใบเล็ก

ผิวขาว ตาโต หน้ารูปไข่ แม้จะมีร่องรอยวัยบนใบหน้า แต่ก็ไม่ดูแ

บทที่ 113 ถ้าอย่างนั้นป้าคงต้องไม่สุภาพแล้ว จะไปแจ้งความที่สถานีตำรวจเลย

แค่พูดไม่กี่ประโยค ก็ถูกตำรวจจับกุมคุมขังได้เลยเหรอ?

คงไม่จริงหรอก?

แต่ดูจากท่าทางที่แม่หลินเสี่ยวอวี้พูด ก็ไม่เหมือนโกหก ดูเหมือนเคยส่งคนที่ใส่ร้ายเข้าคุกจริงๆ

จ้าวซือยี้และคนอื่นๆ ก็คิดว่าไม่น่าจะร้ายแรงขนาดนั้น แต่พวกเธอ

บทที่ 114 ครูเฉิงไม่ต้องเกรงใจหรอก

"แล้วทำไมพอสามีป่วยเข้าโรงพยาบาล ทั้งครอบครัวถึงให้เสี่ยวอวี้ที่ยังเรียนหนังสืออยู่ลาไปดูแลที่โรงพยาบาลล่ะ?"

ครูเฉิงถามสิ่งที่สงสัย

หลี่ซูผิงถอนหายใจ "พูดออกมาไม่ต้องเกรงใจครูเฉิงหรอกค่ะ ฉันกับพ่อของเสี่ยวอวี้หย่ากันแล้ว เสี่ยวอวี้อยู่กับฉัน เรื่องที่พวกเขาให้เส