บทที่ 105 ฉินหรงเกิดอาการคลุ้มคลั่ง

หลังกินข้าวกลางวัน ฉินหรงบอกลูกสาวว่าจะไปช่วยที่ร้านแล้วออกจากบ้าน

"คุณแม่ชุนเป่า ตำรวจที่มาที่บ้านตอนเช้ามีธุระอะไรหรือ?" คุณป้าหยวนเห็นเธอออกมา ก็ถามอย่างสงสัย

ฉินหรงพูดว่า "ไม่มีอะไร" แล้วรีบออกจากลานบ้าน

คุณป้าหยวนแค่นเสียงฮึ ต้องมีเรื่องแน่ และไม่ใช่เรื่

บทที่ 106 ขอให้คนใจดำพวกนั้นเป็นแผลที่หัว น้ำหนองไหลออกจากเท้า และตายอย่างไม่สวยงาม

"หยุดเดี๋ยวนี้ หยุดเดี๋ยวนี้..."

เล่ยเจินอวี้และภรรยาตะโกนด้วยความตกใจ แต่ไม่กล้าเข้าไปห้ามฉินหรง กลัวว่าหญิงบ้าคนนี้จะเอาม้านั่งฟาดหัวพวกเขา เอาชีวิตคนแก่ไป

ฉินหรงทุบจนตาแดง ราวกับจะระบายความคับแค้นและความเกลียดช

บทที่ 107 ใครจะมาดูแลพ่อ?

ดีเลย พี่ใหญ่ก็โดนตบ หลินเจี้ยนซื่อรู้สึกสะใจในที่สุด

"พี่บอกเธอเรื่องที่พ่อป่วยเข้าโรงพยาบาลเพราะเธอหรือยัง? เธอว่ายังไง?" หลินเจี้ยนซื่อถามอย่างอยากรู้

แต่ก่อนเธอเชื่อฟังพ่อทุกอย่าง ถึงขนาดคอยล้างเท้าให้ ตอนนี้รู้ว่าพ่อป่วยเข้าโรงพยาบาลเพราะเธอ อย่างน้อยก็น่าจะรู้สึกผ