บทที่ 101 เป็นไข้ หรือว่าไม่มีหน้าจะมาทำงานที่โรงงาน?

"พ่อเป็นอะไรหรือ?" หลินเจี้ยนซื่อถามขณะดื่มโจ๊ก

หลินกั๋วต้งขมวดคิ้วพูด: "เป็นหวัดมีไข้ จางเจียว ตักโจ๊กให้พ่อเสร็จแล้วฉันจะเอาเข้าไปให้ ยาแก้หวัดที่เธอกินไม่หมดครั้งที่แล้วอยู่ไหน?"

จางเจียว: "อยู่ในลิ้นชักตู้ข้างเตียง"

หลินกั๋วต้งหมุนตัวเข้

บทที่ 102 หลินหย่งเหนียนเป็นพิษจากยา

คนในลานเห็นตำรวจมาเคาะประตูบ้านฉินหรง ต่างชะเง้อคอมองมาทางนี้

เสี่ยวจ้าวกวาดตามองรอบๆ พูดเสียงเบา: "เข้าไปคุยในบ้านดีกว่า"

ถ้าให้เพื่อนบ้านรู้ ก็จะมีแต่หัวเราะเยาะเธอ

"งั้นเชิญเข้ามา" ฉินหรงหลบไปด้านข้าง ให้เสี่ยวจ้าวเข้าบ้าน ปิดประตูแล้วเรียกลูกสาวชุนเป่าให

บทที่ 103 ลูกรองที่ไร้น้ำใจ

"กั๋วต้ง อย่าเหม่อ รีบจ่ายเงินสิ"

หลินกั๋วต้งได้สติ รีบล้วงกระเป๋าหาเงิน ค้นทั้งสี่กระเป๋าถึงได้เงินห้าหยวน

ป้าจ้าวและคนอื่นๆ: "..."

เอาล่ะ ยังต้องให้พวกเธอช่วยกันอีก

ทุกคนล้วงเงินที่มีรวมกันได้ห้าหยวนให้หลินกั๋วต้ง ให้เขาไปจ่าย แล้วก็กลับกันไป

ล้างท้องเสร็จ หลินหย