บทที่ 10

- ใครไม่หย่าคนนั้นเป็นลูกหมา

คุณย่าหลี่เคยคิดว่าสวรรค์ให้เธอย้อนกลับมาใหม่ เพื่อให้เธอสั่งสอนพวกลูกๆ ที่อกตัญญูพวกนี้ แต่เธอพบว่าเธอคิดผิด สวรรค์ให้เธอกลับมาเกิดใหม่ น่าจะเป็นเพื่อให้เธอใช้ชีวิตที่แตกต่างจากชาติที่แล้ว

การได้เกิดใหม่อีกครั้ง ช่างยากเย็นเหลือเกิน เธอควรจะทะนุถนอม ใช้ชีว

บทที่ 11

ถ้าอยากจะหย่าก็หย่า แล้วดูซิว่าใครจะเสียใจ

หลินหย่งเหนียนไม่สนใจคำทัดทานของเพื่อนบ้าน พาคุณย่าหลี่ออกจากหมู่บ้านพร้อมเอกสาร

หลินเสี่ยวอวี้อยากจะตามไปด้วย แต่หลินเจี้ยนซื่อห้ามเอาไว้ "พวกเราไม่ต้องตามไปหรอก ถ้ามีคนตามไป แม่จะกลับคำลำบาก"

เพื่อนบ้านก็พยักหน้าเห็นด้วย "อย่าตามไปเลย ถ้ามี

บทที่ 12

แม่ต้องเสียใจแน่ๆ อีกไม่นานก็ต้องกลับมาแต่งงานกับพ่อใหม่

"สองผัวเมียบ้านหลินยังไม่กลับมาเลย จะหย่ากันจริงๆ เหรอ?" คุณป้าเจ้าที่กำลังเทน้ำล้างจานลงท่อระบายน้ำ เงยหน้ามองประตูใหญ่ของหมู่บ้านพูด

แม่ของเสี่ยวชุนพูด "คงไม่หรอก บางทีอาจจะคืนดีกันแล้วไปกินข้าวที่ร้านของรัฐก็ได้"

"อาจจะเป็นไป