บทที่ 96 เด็กน้อยใจไม้ไส้ระกำสองคน（1）

ผ่านไปอีกวัน การโคลงเคลงไปมาของเรือทำให้คนบนเรือนอนไม่หลับ ตงวี่เนื่องจากเมาเรือจึงอ้วกกระจัดกระจายเต็มพื้น หลังจากที่เชี่ยอีอีป้อนยาให้ นางก็หลับในห้องผู้โดยสาร ตงหมิงขอเฝ้าไว้อยู่ข้ากาย ดังนั้น เซี่ยอีอีก็ยินยอม

ออกมานั่งได้สักพัก เซี่ยอีอีทนไม

บทที่ 97 เด็กน้อยใจไม้ไส้ระกำสองคน （2）

ได้ยินเช่นนั้น เฟิงหลีโม่มองเขาด้วยสายตเย็นชา โชคดีที่เขาแอบกิน ไม่งั้นคนที่จะต้องขี้อ้วกก็คือนาง

พอได้แล้ว พวกเจ้าหยุดทะเลาะกัน

เซี่ยอีอีทนไม่ได้ที่พอตื่นขึ้นก็ต้องเห็นคนทะเลาะกัน นางหยุดการสนทนาของสองคนนั้น จากนั้นก็มองไปที่ซูซิงเฟิง

บทที่ 98 คุ้มครองลูกๆให้ปลอดภัย（1）

ห้องพักตั้งอยู่ในลานบ้านเดียวกัน ฉะนั้นในแต่ละห้องเมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรทุกคนจะรับรู้ได้ เด็กสองคนนั้นตั้งแต่ที่เข้าไปในห้องของเซี่ยอีอีก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย ทั้งยังมีเสียงหัวเราะออกมาเป็นช่วงๆอีกด้วย

เฟิงหลีโม่ยืนอยู่หน้าประตู มองดูห้องที่มีเสียงหัวเราะ