บทที่ 86 ค่ำคืนดึกดื่นจับคนไปกลางทาง（1）

ตลอดทางที่เดินไป เซี่ยอีอีไม่ได้กลับไปที่ห้องเลย จู่ๆนางก็อยากจะไปที่สวนดอกเหมย นางดึงเสื้อคลุม แล้วเดินไปยังสวนดอกเหมย

นางใช้มือของนางจับไปที่ดอกเหมาย ปัดหิมะที่ปกคลุมดอกเหมายเอาไว้ออก ทันใดนั้นเองก็รู้สึกหนาวเย็นขึ้นมา นางถอนหายใจ แล้วพูดกับตัวเอ

บทที่ 87ค่ำคืนดึกดื่นจับคนไปกลางทาง（2）

�างเก๋อของเราไม่เคยยุ่งเรื่องของราชสำนัก ตอนนี้ยื่นมือเข้าไปยุ่ง เกรงว่า ......”

พูดยังไม่ทันจบ สีหน้าของเซี่ยอีอีก็แย่มากแล้ว หากให้เขาพูดต่อไปอีก เกรงว่าเด็กนี้คงลุกขึ้นไปฉีกตาเฒ่านั่นเป็นชิ้นๆแน่นอน

ซูกงพูดแทรกขึ้นมาว่า“ท่านผู้เฒ่าสวีวางใจเ

บทที่ 88 ตามหาท่านปู่

ท่ามกลางผู้คน เซี่ยอีอีสวมชุดดำ ซูซิงเฟิงเดินไปเตือนสตินางตลอดเวลา ทุกคำบอกให้นางระวังตัว เห็นเซี่ยอีอีพยักหน้า เฟิงหลีหม้อเดินมาที่ด้านหลังของพวกเขา มองไปที่คนที่รูปร่างผอมบางนั้น

“เฟิงหลีหม้อ หวินหลีต้องรบกวนเจ้าแล้วนะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เฟิงหลีหม้อก็มอ